Home

Do sprężania elementów strunobetonowych stosowane są sprężające stosowane są w postaci splotów 7,05 mm. Cięgna stanowią:

druty struny gładkie lub profilowane ciągnione na zimno
sploty z drutów ciągnionych na zimno
liny z drutów ciągnionych na zimno
pręty ze stali stropowych
cięgna ze stali węglowych o wysokiej wytrzymałości.
mechanizm zakotwienia cięgna.

Przekazywanie sił sprężających odbywa się tu wzdłuż powierzchni kontaktu stali z betonem i jest możliwe dzięki przyczepności i tarciu między betonem a cięgnem.
Realizacja elementów strunobetonowych (długie tory)
Metoda sprężania na długich torach potęga na naciągu drutów między dwoma sztywnymi przyczółkami usytuowanymi w odległości ok. 100-150. W celu osiągnięcia naciągu drutu są zamocowane na obu końcach w urządzeniach kotwiących, które z jednej strony opierają się bezpośrednio na przyczółku, z przeciwnej strony są uchwycone przez prasy naciągowe, które opierają się na drugim przyczółku. Po uzyskaniu odpowiedniego naprężenia w strunach stabilizuje się wydłużenie drutu za pomocą odpowiednich urządzeń śrubowych i prasy. Stabilizacji położenia poszczególnych strun w elementach na długości toru dokonuje się za pomocą tarcz i grzebieni. Na jednym torze, którego szerokość wynosi 1,5 – 4 m, znajduje się kitka cięgów drutów. Technologia produkcji elementów strunobetonowych w metodzie długich torów obejmuje następujące procesy:

przygotowanie i ułożenie strun,
ustawienie form,
naciąg strun,
naniesienie i zagęszczenie betonu,
sztuczne dojrzewanie betonu,
zwolnienie naciągu,
rozformowanie element.

ROZFORMOWANIE PREFABRYKATÓW
Rozformowywanie wyrobów  może odbywać się w dwóch okresach procesu produkcyjnego, a mianowicie bezpośrednio po uformowaniu elementu bądź  po uzyskaniu przez beton określonej wytrzymałości,co ma miejsce po dojrzewaniu naturalnym lub po obróbce cieplnej.
W pierwszym przypadku niezbędne jest niewielka siła pozwalająca na pokonanie tarcia pomiędzy uformowanym wyrobem i formą oraz pokonanie sił wynikających z lepkości mieszanki betonowej.
Rozformowanie prefabrykatu po uzyskaniu przez beton określonej wytrzymałości wymaga  urządzeń  o znacznie większych siłach niż w przypadku pierwszymD la oddzielenia części formy stykającej się z betonem konieczne jest pokonanie sił powstałych z:

przyczepności pomiędzy betonem a materiałem formy  wynikającej z powinowactwa chemicznego pomiędzy tymi materiałami
zakotwień mechanicznych wynikających z nierówności formy i stanowiących opory skrawania przy odrywaniu lub przesuwaniu części formy względem betonu
odkształceń spowodowanych procesami skurczowym zachodzącymi w betonie
odkształceń spowodowanych różnicami temperatur betonu i materiału formy
zmniejszonym ciśnieniem powstającym przy oddzieleniu materiałów stykających się dużymi powierzchniami.

Drugim etapem rozformowania jest naruszenie przyczepności pomiędzy częściowo rozformowanym elementem  a podkładem formy. Czynności te mogą być również wykonywane przy zastosowaniu urządzeń wbudowanych w dno formy.
Trzecim etapem jest ostateczne podniesienie i zebranie elementu z formy. Czynności te mogą być realizowane przy użyciu różnych dostępnych środków technicznych. Elementy z form mogą być zabierane suwnicami , żurawiami i innymi środkami o podobnym działaniu.